Dagen Zonder Vlees (Deel 4): Misschien, wie weet, brei ik een vervolg aan deze veertig dagen

TANK TEST: Dagen Zonder Vlees. Onze redactrice Sien neemt de proef op de som en gaat in een studentenstad Gent vol Julientjes, goedkope spaghetti’s, pitta’s en mexicano’s de uitdaging aan om veertig dagen vis noch vlees te eten. Deel 4.

‘Hier ben ik weer, na een week zonder vlees of vis. Deze week heb ik maar drie keer een vegetarische vleesvervanger gegeten. Voor de rest kon ik vlees eenvoudigweg schrappen uit mijn dagelijkse maaltijden. Wat ik dus eigenlijk ook kan doen na dit project. Zo at ik cannelloni’s met spinazie en een tomatensaus. Superlekker! En ik miste helemaal geen stukje vlees of vis erbij. Lasagne stond ook op het menu. Normaal eet ik uit gewoonte al lasagne zonder vlees, maar deze keer had mijn meter hem bereid en zat er een soort vegetarisch gehakt in dat ik amper proefde. Mensen die beweren dat ze niet vegetarisch kunnen eten omdat ze de vleesvervangers niet lusten, moeten maar beter zoeken. Er is echt wel voor ieder wat wils.’

Mensen die beweren dat ze niet vegetarisch kunnen eten omdat ze de vleesvervangers niet lusten, moeten maar beter zoeken

‘Zaterdag ging ik een dagje naar Brussel en zo’n dagje is niet compleet zonder een puntzak met frietjes natuurlijk. Hadden die meer gesmaakt met een frikandel erbij? Misschien, maar eerlijk gezegd was ik niet jaloers op mijn tafelgenoot die er wel een at. ‘s Middags hebben we een hartige wafel gegeten bij The Waffle Factory. Ik ging voor de enige vegetarische wafel in het assortiment, één met goed veel kaas, zongedroogde tomaatjes en rucola. Ook hier weer: vlees zou overbodig geweest zijn. Terug in Gent zochten we iets gemakkelijk om te eten en de Basic Italian kwam als geroepen. Zoals vele studenten wel weten, kan je ervoor kiezen om spekjes, kipblokjes of zalm op je pasta te zwieren. Maar niet voor mij dus deze keer.’

‘Schattige’ puppy’s

‘De beelden van het slachthuis in Tielt (slachthuis waar varkens mishandeld werden, red) deden me nadenken over waarom ik eigenlijk meedoe aan Dagen Zonder Vlees. Doorheen de dag kreeg ik verschillende nieuwsmeldingen en wou ik eigenlijk direct weten waarover het ging. Nu ik wat bewuster eet, wil ik ook graag op de hoogte zijn van alles wat ermee te maken heeft. ’s Avonds op Het Journaal was ik er toch even niet goed van. Ik ben geen grote dierenvriend -toon mij foto’s van ‘schattige’ puppy’s en het doet me bitter weinig-, maar toen ik die beelden zag, moest ik toch even naar lucht happen. Ik snap niet hoe je die dieren zo kan mishandelen. Op Twitter las ik verschillende reacties en sommige gaven me wel stof tot nadenken. Bijvoorbeeld deze: ‘Dieren doden voor eigen gewin is mishandeling, ongeacht op welke manier dat gebeurt.’ Nagel op de kop, me dunkt. Het gaf me ook een extra boost om door te zetten en misschien, wie weet, brei ik een vervolg aan deze veertig dagen. Die gedachte spookt trouwens steeds meer door mijn hoofd. Mocht ik op die avond een maaltijd met vlees hebben gegeten, zou ik me enorm schuldig gevoeld hebben. En eigenlijk ook op al de avonden die volgden.’

Deze beelden doen me inzien dat een leven zonder vlees misschien helemaal niet zo slecht zou zijn

‘Voor ik eraan begon, had ik er nooit echt bij stilgestaan, maar deze beelden doen me inzien dat een leven zonder vlees misschien helemaal niet zo slecht zou zijn.’

Conclusie van deze week: ik begon eraan als een kip zonder kop, maar geleidelijk aan begin ik mijn draai te vinden in de vegetarische wereld. Ik zou liegen mocht ik zeggen dat ik nooit eens zin heb in een pitta of spek met eieren, maar net zoals mijn zin in chocolade, gaat ook dat snel weer over. En het filmpje van het slachthuis? Dat zal ik niet snel vergeten…’

– Sien Vanneste

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *